Dag 17: Het terracotta leger en leren afdingen

Vandaag hebben we om 9 uur vertrokken naar het terracotta leger. Onze gids raadde ons echter nog andere plaatsen aan, zoals een ‘zijdefabriek’. Helaas was er weinig museum: na het tonen van 3 mantels en een machine voor het oprollen van zijde, werden we binnengeloodst in de shop. Omdat we niet van plan waren iets te kopen, en papa steeds herhaalde ‘this is not a factory’ hebben ze vlug de deur gesloten. Van arrogantie gesproken! Na meermaals duidelijk te maken dat we niet van plan waren iets te kopen, toonde men dan ons uiteindelijk de uitgang. Meteen zijn we dan vertrokken naar de volgende ‘bezienswaardigheid’, The emperors tomb. Dit was echter gewoon een lange trap op een helling, aangevuld met de vele verkopers naast de trap. Boven op de top aangekomen werd onze teleurstelling nog groter: niks graf, enkel een platform omringd met bomen, dus je had zelfs geen mooi uitzicht. Na de tweede teleurstelling en de vele verkopers waren we het stilletjes aan beu en vroegen we aan de chauffeur ons linea recta naar het terracotta leger te brengen. Hij probeerde ons nog te laten stoppen om souvenirs te kopen, maar tevergeefs. Aangekomen op onze bestemming was het weer niet wat we verwachten: Een ellenlange weg met alleen maar souvenirwinkels, daarna was er een museum over de bouw van een museum, een gebouw speciaal voor het bewaren van een gigantische pop die gebruikt werd tijdens de openingsviering van de olympische spelen. Het volgende gebouw was dan waar men kapotte terracotta beelden lagen. Gelukkig was de volgende plek waar beelden werden opgegraven beter bewaard: de beelden waren intact, en in grote aantallen opgegraven. En gelukkig van de Belgen, want een Belgisch bedrijf heeft de taak op zich genomen om ervoor te zorgen dat de beelden goed bewaard kunnen blijven. (Chinezen zijn niet echt mensen die voorzichtig omspringen met oude archeologische vondsten.). Daarna hebben we leren afdingen in winkels. Papa kon zelfs de vraagprijs van 35 Yuan verlagen tot 5 Yuan, en we gingen steeds verder verlagen, en het uitproberen op allemaal verschillende producten (beeldjes, magneten, frisdrank en magnums). Mama kon dan weer kettingen kopen voor 20 Yuan ipv 50 Dit zorgde er toch voor dat de dag redelijk geslaagd was, ondanks de tourist trap. Dat de Chinezen geen manieren hebben bleek maar eens weer: De chauffeur zette ons af op 200 meter van ons hotel, in plaats van ons op de bestemming te laten uistappen. Geen enkele taxichauffeur (uitgezonderd John, dat is tenminste een redelijk westerse Chinees!) gedurende ganse reis heeft ons al laten uitstappen op de plaats van eindbestemming, meestal is het in de omgeving, ofwel mag je uitstappen in het midden van een drukke verkeersweg. Plezant is anders. ‘s Avonds hebben we dan weeral gaan eten in een Mc Donalds, en hebben we dan ook nog wat valse horloges aangeschaft.

Terracotta leger

Namaak Starbucks in China

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *