italië dag 2 en 3: hoe onbeschoft kan je zijn

Omdat we niet meteen internet hadden op ons verblijf (patron moet kaart gaan kopen in dorp en dat kost ons 5 euro) krijg  je hieronder de verslaggeving van 2 dagen

Dag 2

Vandaag zijn we alweer vroeg opgestaan om vanaf ons hotel (nu ja hotel) te vertrekken naar onze bestemming (Paciano). Ook nu kun je weer onze afgelegde route bekijken via deze link. Dankzij ons wegenvignet konden we vlot de Zwitserse grens oversteken. Zwitserland is ook een prachtig land. Een nadeel: tante Petra heeft last van claustrofobie (of beter gezegd: angst voor claustrofobie, we hebben  het getest!). Als het kleine tunnels waren (waarbij het einde van de tuneel zichtbaar was) lukte het meestal. Zag ze het eindpunt echter niet, dan lukte het ook. Maar als je voor de grap zei: “deze tunnel is 5 km lang’ klapte ze dicht en stonden we bijna stil in het midden van de tunnel. Goed na dit experiment en conclusies getrokken te hebben, konden we onze weg verderzetten. Uiteraard met Gerdje aan het stuur tijdens de tocht door Gothard tunnel. Na de zoveelste rookpauze (vooral tante Petra, volgens Gerdje) kwamen we aan op onze bestemming. We werden meteen begroet door een landgenoot. Gelukkig maar, want de rest spreekt enkel Italiaans (egoïsten, ga ik wel 3 vreemde talen zitten leren op school, kunnen ze enkel hun eigen taal.). Het is anders wel een mooi verblijf, met ruime kamers. Na alles uit te pakken (wat niet zo eenvoudig was, met de vrachtwagen bagage van tante Petra) hebben we dan gaan eten in een -hoe kan het ook anders- pizzeria. Na het zoeken naar een serveuse die Engels sprak, konden we onze bestelling plaatsen, weliswaar met de nodige taalfouten van Gerdje. Pizza’s waren spotgoedkoop. Hoewel de drank bijna even duur was als de pizza, hebben we slechts 27 euro gespendeerd op restaurant. We  hadden wel nog 8 euro supplementair aan bestek. Totaalprijs van 35 euro, wat toch wel goedkoop is. Na de parkeerfratsen en nauwe straatjes zijn we dan toch nog veilig terug op ons verblijf geraakt.

Dag 3: Joppe heeft vanmorgen het dorpje afgezocht naar brood. Maar is met lege handen teruggekomen. Tante Petra en Joppe zijn dan samen met de auto vertrokken om wat verderop te gaan zoeken. Ondertussen iemand langsgekomen, die volgens mij lakens kan verversen en volgens mama handdoeken kwam afleveren. Wellicht was het om de kamers op te maken. Mocht je het nog niet door hebben, ook zij kon enkel Italiaans. De vrouw heeft dan maar wijselijk de aftocht geblazen. We hebben wat aankopen gedaan in de lokale supermarkten. Daar hebben we de arrogantie van sommige Italianen ontdekt. Herinner je de sketch van sylvain van genechten in de supermarkt (de scène waarin hij afrekent)? Wel dat hebben we dus aan de levende lijve ondervonden. Voor als je het niet herinnert, hieronder vind je de youtube video.

Onnodig te zeggen dat tante Petra kookte vanbinnen. We waren zo gefrustreerd dat we niemand meer wilden voorlaten. In de supermarkt hebben we ellenlang gezocht naar coca-cola zero. Tijdens het uitladen liet ze het natuurlijk uit haar handen vallen. een schoonmaakbeurt onder de blakende zon van 33°C  was het resultaat. In de namiddag hebben we dan wat zitten luieren aan het zwembad.

2 thoughts on “italië dag 2 en 3: hoe onbeschoft kan je zijn

  1. Dag Hannes,
    Net je verslag gelezen. Heel tof !!! Plezant ook dat er foto’s op staan. Doe de groeten aan iedereen hé en nog veel plezier.
    papa

  2. Ik zie dat alles goed gaat met jullie. Vandaag is het hier een mindere dag geweest, af en toe een buitje temp. ongeveer 18 à19°. Juran is het hier al gewoon en hij is toch meestal braaf. Kent al goed zijn weg. groetjes oma en opa.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *