Roemenië dag 2: Welkom in 1915

Na een nacht in de buurt van de luchthaven te hebben geslapen, konden we eindelijk Roemenië ïntrekken. Vandaag was dus een rustige dag, waarbij we de tijd grotendeels in de wagen en op restaurant gespendeerd hebben.

Tijdens de rit werden we verschillende keren toch met verstomming verslagen. Zo maken paard en kar hier nog steeds deel uit van het straatbeeld (voornamelijk wel door boeren).Ook hebben we getuige mogen zijn van een begrafenisstoet over een viervaksbaan, al hebben we daarvoor wel 6km mogen opnieuw rijden, wisselen van rijrichting is hier op bepaalde plaatsen niet echt eenvoudig. Ook vind je langs woonwijken nog vrij regelmatig waterputten, (Slechts 45% heeft toegang tot stromend water). Afgaand op het buizennetwerk lijkt aardgas in Roemenië pas vorige week aangelegd te zijn. Bij elk huis vinden ze wel een eigen unieke manier om een aardgas aansluting te laten binnen komen. Het Centre pompidou is er niks tegen. Verder zien de huizen er hier uit zoals je ze verwacht als je aan een land als Roemenië denkt. Voor degenen die niet snappen wat ik bedoel: Stel je voor dat iemand een huis bouwt, dan besluit 20 jaar er niet naar om te kijken het te laten vervallen, en er dan opnieuw in te trekken. Zo ziet het overgrote deel van het landschap eruit.

In de late namiddag (14 uur) kreeg iedereen honger en besloten we dus op zoek te gaan naar een restaurant. Bij Joppe en ik flitsten de doemscenario’s al door ons hoofd. In het eerste restaurant waar we halt hielden was de keuken helaas al gesloten, een kleine opluchting bij de Bossuyt’s. Helaas vonden we niet veel verder een restaurant die wel open was. Het was mooi weer, dus zaten we buiten om te eten. Het restaurant had verder iets weg van chalet. De eigenaar stond erop dat we ook even binnen kwamen verkennen. En het moet gezegd, het was best wel mooi ingericht. Op naar de maaltijd dan. Dirk had iedereen zijn bestelling in het Roemeens doorgegeven, en men was er al in geslaagd om in plaats van plat water te serveren aan Hannes, een fles spuitwater op tafel te zetten. THE HORROR!!! Mijn reeds lage verwachtingen kelderden nog verder naar beneden. Helemaal onterecht zo blijkt, het eten was lekker en de eigenaar zorgde ervoor dat we niks tekort kwamen. Voordat we vertrokken wou Dirk nog op de foto met hem..

Na onze maaltijd verorberd te hebben zetten we onze tocht verder naar onze volgende verblijfplaats. Onderweg hebben we nog even gestopt aan één van de talrijke kraampjes voor wat groenten en fruit. Op ons appartement komen we niks tekort: we hebben een mooi uitzicht vanaf ons penthouse met jacuzzi, die voor een gewone Roemeen min of meer onbetaalbaar is. Al zou je dat niet zeggen vanaf de buitenkant. De flats zijn hier nogal eentonig qua vormgeving (een betonnen blok met hiier en daar isolatie voor wie het zich kan veroorloven, vaak ook in zeer contrasterende kleuren). Mocht je denken  dat dit overblijfselen zijn van vroeger: Men is bezig nieuwe appartementen in de buurt op te trekken in exact dezelfde stijl.

‘s Avonds hebben Joppe en ik nog een avondwandeling gemaakt (De rest was te moe), En we hebben gemerkt dat ze hier ook Hollywood allures krijgen. Als dat maar goed komt. Foto’s van vandaag kun je opnieuw op Flickr vinden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.