Categories
Londen Reizen

Dag 1 & 2: Op weg naar londen + bezoek Arsenal

Weer een tijd geleden dat hier nog iets deftigs op de blog verschenen is, dus laat ik er maar meteen aan beginnen. Vrijdag zijn we ‘s ochtends vroeg vertrokken naar de shuttle om dan verder te reizen via de trein naar Folkstone. Na het inlezen van de nummerplaat en controle van de identiteitskaart, konden we aan boord gaan. Na wat vertier met filmpjes uit de oude doos, arriveerden we een halfuur later op onze bestemming. Vandaar reden we verder naar Londen. Onderweg gestopt om te tanken. Toen we weer vertrokken, zwaaide een voorbijganger panikerig vanuit haar auto: bleek dat papa vergeten was de dop erop te draaien om de brandstoftank af te sluiten. Na dit incident konden we onze reis verderzetten. Na aankomst in de Holiday Inn hebben we meteen de buurt wat gaan verkennen en metro tickets gekocht en ons verplaatst naar regent street. We hebben ons wat zitten vergapen naar de iPad en iPhone 4 in de apple store. ‘s Avonds hebben we dan in één van de vele bioscopen gaan kijken naar Inception . De moeite om eens mee te maken. Bijna 1700 man (!) kon in de zaal binnen. Och ja, voor ik het vergeet: als warme maaltijd opteerden we voor de burger king.

Dag 2: Vandaag weer vroeg weer uit de veren, vanwege de lange reistijd en de rondleiding die al startte om 9.30 in het Arsenal stadion. Tijdens de tour kregen we een rondleiding in het stadion, de diamond club en de kleedkamers. Na de tour hebben we dan nog wat gaan rondlopen in Piccadilly Circus, om dan te gaan kijken naar een match tussen Arsenal en een lokale Londense club (waarvan ik nu niet op de naam kan komen. Wees gerust, ik plaats bij de volgende update wel de naam), samen met een ietwat luidruchtige fan. Arsenal won overigens met 4-0. Zo, ik ga het hierbij laten voor vandaag. Als mer nog iets noemenswaardig te binnen schiet, zul je het wel lezen bij de volgende update.

Tot morgen.

Categories
Reizen

Shanghai, het Westen in China

Nadat ik mijn vorige post schreef, hebben we ‘s avonds nog 2 Belgen ontmoet in ons hotel, een Antwerpenaar en een Ieperling. Beiden zijn ze actief in de diamantsector, en moeten ze hier proberen de Chinezen te laten werken in de diamantindustrie. Ze weten zeker al dat het op ze minst 6 maanden zal duren. De volgende dag hebben we dan nog de Moslimwijk bezocht in Xian: moslims en China, meer afgezonderd van het Westen kan niet meer. Het was gewoonweg gortig bij sommige kraampjes. Later op de dag hebben we dan op ons hotel onze bagage opgehaald (we hadden al uitgecheckt). Een taxi vragen bleek niet mogelijk, omdat de afstand ‘te kort’ was. Men lachte ons uit, terwijl ze er zelf niks van bakten (what’s a cab?). Gelukkig kon de Antwerpenaar ons helpen een taxi te vinden. De taxi was volgepropt (normaal nemen we steeds 2 taxi’s vanwege de vele bagage). Aan het station was het een drukte vanjewelste: drummen om door de toegangspoorten te geraken, het lijkt wel of je een stuk vee bent. We hebben gelukkig in de lounge kunnen wachten op onze trein, daar was het wat kalmer en properder. Omdat we deze keer met de splinternieuwe Z-trein reden (ze zijn nog maar ingelegd vanaf april dit jaar), hadden we hoge verwachtingen op het comfort van onze cabine. Die verwachtingen mochten we echter al snel in de prullenbak gooien, het was namelijk dezelfde trein als met T-treinen, waarbij je dus minder comfort hebt. Erger was dat de trein nooit op snelheid kwam, hij heeft zelfs een uur stilgestaan. Later dan aangeduid kwamen we dus in Shanghai. Alle taxi chauffeurs aan het station reden met de meter uit, met tarieven tot 150 Yuan (ong. 15 EUR). Als je weet dat een gemiddelde taxirit 3 euro kost, wordt je dus mooi afgezet. Met de vele bagage hadden we geen andere keus, en dus namen we een taxi die 50 Yuan vroeg. Niet alle bagage kon in de koffer, dus liet men de koffer gewoon open gedurende de rit. Aangekomen in ons hotel mochten we niet direct naar onze kamer gaan, maar we mochten wel al de bagage achterlaten. Daarom hebben we meteen al maar de stad verkent. We hebben geluk, vergaan van de honger gaan we hier niet: mc donalds, starbucks, kfc, donuts.Een westerling (waarschijnlijk had hij nog niks deftigs van eten gevonden) kwam zelfs vragen waar we onze donuts vandaan haalden. In de namiddag hebben we dan in KFC gegeten, die mij niet echt goed bekomen was. Daarna hebben we dan naar ons hotel teruggekeerd om te genieten van het uitzicht vanuit onze kamer op de 20ste verdieping. Als afsluiter van de dag hebben we nog een avondwandeling gemaakt.

[xmlgm {http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=shanghai+Yongshou+Road&mrt=loc&sll=31.261531,121.410255&sspn=0.132651,0.308647&ie=UTF8&ll=31.229133,121.482203&spn=0.008294,0.01929&z=16&iwloc=A&output=kml}]

Het verkeer in China

Edit: aangezien alle foto’s op deze blog verloren zijn gegaan, hier vind je ze terug:

KPICASA_GALLERY(china2009)

Categories
Reizen

Dag 17: Het terracotta leger en leren afdingen

Vandaag hebben we om 9 uur vertrokken naar het terracotta leger. Onze gids raadde ons echter nog andere plaatsen aan, zoals een ‘zijdefabriek’. Helaas was er weinig museum: na het tonen van 3 mantels en een machine voor het oprollen van zijde, werden we binnengeloodst in de shop. Omdat we niet van plan waren iets te kopen, en papa steeds herhaalde ‘this is not a factory’ hebben ze vlug de deur gesloten. Van arrogantie gesproken! Na meermaals duidelijk te maken dat we niet van plan waren iets te kopen, toonde men dan ons uiteindelijk de uitgang. Meteen zijn we dan vertrokken naar de volgende ‘bezienswaardigheid’, The emperors tomb. Dit was echter gewoon een lange trap op een helling, aangevuld met de vele verkopers naast de trap. Boven op de top aangekomen werd onze teleurstelling nog groter: niks graf, enkel een platform omringd met bomen, dus je had zelfs geen mooi uitzicht. Na de tweede teleurstelling en de vele verkopers waren we het stilletjes aan beu en vroegen we aan de chauffeur ons linea recta naar het terracotta leger te brengen. Hij probeerde ons nog te laten stoppen om souvenirs te kopen, maar tevergeefs. Aangekomen op onze bestemming was het weer niet wat we verwachten: Een ellenlange weg met alleen maar souvenirwinkels, daarna was er een museum over de bouw van een museum, een gebouw speciaal voor het bewaren van een gigantische pop die gebruikt werd tijdens de openingsviering van de olympische spelen. Het volgende gebouw was dan waar men kapotte terracotta beelden lagen. Gelukkig was de volgende plek waar beelden werden opgegraven beter bewaard: de beelden waren intact, en in grote aantallen opgegraven. En gelukkig van de Belgen, want een Belgisch bedrijf heeft de taak op zich genomen om ervoor te zorgen dat de beelden goed bewaard kunnen blijven. (Chinezen zijn niet echt mensen die voorzichtig omspringen met oude archeologische vondsten.). Daarna hebben we leren afdingen in winkels. Papa kon zelfs de vraagprijs van 35 Yuan verlagen tot 5 Yuan, en we gingen steeds verder verlagen, en het uitproberen op allemaal verschillende producten (beeldjes, magneten, frisdrank en magnums). Mama kon dan weer kettingen kopen voor 20 Yuan ipv 50 Dit zorgde er toch voor dat de dag redelijk geslaagd was, ondanks de tourist trap. Dat de Chinezen geen manieren hebben bleek maar eens weer: De chauffeur zette ons af op 200 meter van ons hotel, in plaats van ons op de bestemming te laten uistappen. Geen enkele taxichauffeur (uitgezonderd John, dat is tenminste een redelijk westerse Chinees!) gedurende ganse reis heeft ons al laten uitstappen op de plaats van eindbestemming, meestal is het in de omgeving, ofwel mag je uitstappen in het midden van een drukke verkeersweg. Plezant is anders. ‘s Avonds hebben we dan weeral gaan eten in een Mc Donalds, en hebben we dan ook nog wat valse horloges aangeschaft.

Terracotta leger

Namaak Starbucks in China

Categories
Reizen

Dag 15 en 16: Met de slaaptrein naar Xian

Gisteren hebben we uitgecheckt uit ons hotel. Het eerste wat we bezochten was de Temple Of Heaven. Zeer mooi, maar het is veelal hetzelfde. Ook hebben we er 2 namaak rolex-en op de kop getikt voor 80 Yuan. (omdat hij nog maar wilde verkopen, ging hij zelfs tot 3 horloges voor 100 Yuan). Er werkte slechts 1 horloge. Helaas was echt alles nep, dus ook het wisselgeld. Hij probeerde zelfs 100 Yuan te verwisselen voor een valse omdat het ‘gescheurd’ was. Gelukkig had mama dat vlug opgemerkt. Het andere valse biljet van 20 Yuan hebben we helaas te laat opgemerkt, de vogel was al lang gaan vliegen. We hebben ook weer wat in de Huttons rondgewandeld en even gekeken naar de sanitaire voorzieningen in de Huttons. Zelfs in de Middeleeuwen had men een geavanceerder sanitair. Daarna hebben we weer Mc Donalds gegeten als middagmaal. ’s Avonds zijn we dan met een taxi naar het treinstation gegaan. De taxichauffeurs waren zo ‘vriendelijk’ om ons af te zetten aan de uitgang en dus hebben we eerst nog minutenlang gezocht naar de ingang, Bij het ticketbureau probeerde men trouwens onze tickets af te pakken en te wisselen. Toen we aan de ingang kwamen, was het drummen om langs de controle te passeren. Met de vele bagage op roltrappen was het zwoegen om tot aan de juiste terminal te geraken. Het treinstation is het grootste in China, dus het was wel even zoeken, immers vind je hier nog amper Engels (buiten de pictogrammen die no smoking aanduiden). Ook de informatiebalie kan amper Engels. En voor drank aan te kopen is het al helemaal dramatisch. Men telt op z’n Chinees. Gelukkig heeft John ons leren tellen in het Chinees. 1 tot 5 is zoals bij ons, maar vanaf 6 tot 10 zit er geen logica meer in. Op de slaaptrein waren het zeer kleine ruimtes, maar we hebben toch redelijk kunnen slapen. Wel vervelend is dat de Chinezen steeds aan je deur passeren. Verder viel het wel mee. Aangekomen in het station was het net alsof we de Westerse beschaving verlaten hadden. Dit is pas het echte China. Aan het station vroeg men meteen of we een minibus nodig hadden. We vertrouwden het niet echt, maar het visitekaartje kon ons toch overtuigen om mee te gaan. Na te wandelen in verschillende donkere gangen propten we letterlijk de taxi vol met bagage. Meteen bood men aan om het terracotta leger te gaan bezoeken. Omdat we het nog steeds niet vertrouwden hapten we niet meteen toe. Papa probeerde steeds via vragen over de geschiedenis van Xiang te bepalen of het geen tourist trap was. Gelukkig bleek het niet zo en kwamen we aan in ons hotel. Na verschillende mislukte pogingen om een waarborg in te stellen, konden we dan toch naar onze kamer. Dit is één van de grootste kamers dat we tot nu toe gehad hebben.

Chinezen kunnen geen Engels

Categories
Reizen

shoppen in Beijing

Vandaag hebben we winkelgebieden in Beijing bezocht. Na een rit in een bomvolle metro (men rijdt niet zo frequent als in bijv. Londen) kwamen we aan in de winkelgebieden. Wat er verschillend is met winkels zoals bij ons; Men heeft veel meer personeel (in één winkel stonden er zelfs een 20 tal verkopers), steeds word je na 5 seconden aangesproken met wat je nu precies aan het bekijken bent “wallet, wallet, watch, watch”. We hebben toch ogen gekregen? Ik zie wel wat het is. Sommige gaan nog een stap verder en grijpen je meteen vast. Na een dreigende “don’t touch me” van papa houden ze er toch gelukkig mee op. Alle kraampjes zijn volgepropt, bevatten veelal dezelfde rommel, en staan vol van het volk. Afdingen is hier de gewoonte: minstens de helft van de originele prijs. Ook kom je natuurlijk vaak in contact met namaak. In één kraam met goedkope handtassen werd de catalogus van Gucci bovengehaald en kon “binnen 2 minuten geleverd worden”. Ook lego word nagemaakt, maar vreemd genoeg verkocht aan dezelfde prijs als de originele lego. Helaas is niet alles goedkoper: speelgoed en elektronica is even duur als bij ons, en soms zelfs nog duurder. In de namiddag hebben we dan in een Pizza hut gegeten, en hebben we kraampjes bezocht buiten de shoppingcentra.

namaak Lego

een winkel in Beijing

Wachtrij voor de bus

Categories
Reizen

De Chinese muur en een Chinees restaurant

Vandaag waren we vroeg uit de veren: Om 6u 30 waren we opgestaan om om 7u 30 te vertrekken naar de Chinese muur met onze chauffeur, die zich om het makkelijk te houden John noemt. Hij bracht ons naar onze bestemming te brengen langs rustige wegen, zodat we ook met de andere kant van China kennis maakten. Op de één of andere manier was hij erin geslaagd nog een parkeerplaats dicht bij de ingang te verkrijgen. We waren vroeg aangekomen bij de Chinese muur, dus was het nog redelijk kalm. Via een stoeltjeslift geraakten we dan aan de bergtoppen waarop zich de muur bevond. Helaas was er nogal veel smog, dus heel ver kon je niet kijken. Nadat we hadden genoten op het uitzicht op de Chinese muur, en een stevig stuk hadden gewandeld op de muur (veel stijgen en dalen, schuine wandelpaden) keerden we terug via een bobslee. Voor de middag raadde John ons aan (het moest er ooit van komen) in een Chinees restaurant te gaan eten. Niemand stond daarom te springen. Maar je wilt ook niet onbeleefd doen en dus gingen we daar maar gaan eten. Met drie serveersters stond men aan onze tafel om uit te leggen hoe het eten smaakte en hoe groot de schotel was. John zorgde er ondertussen voor dat alles keurig werd vertaald naar het chinees. We hebben iets gegeten dat eruit zag als ribbetjes, aangevuld met een pot rijst en een groenteschotel. De rijst was smaakloos, dus niet veel van gegeten, de groenteschotel bevatte teveel saus, en het vlees was nogal pikant (van sommige stukken vlees zag het eruit alsof de kok er al had van gegeten.). Al bij al viel het wel mee, omdat we gratis meloen mochten eten, dus daarmee was onze honger toch wel weer wat verminderd. In de namiddag bezochten we dan op aanraden van John een soort tempel die nogal graag giften ontvangt, bij ieder beeld stond er een kast waar je geld in kon doneren. Ook wilden we genieten van het uitzicht en in de gloeiende hitte beklommen we een trap waar geen einde aan leek te komen. Daarna was het alweer tijd om ons terug te brengen naar ons hotel. Tijdens de terugrit kwamen we wat meer te weten over John (zo had hij nog maar een maand zijn nieuwe claxon in zijn auto zitten, vanwege het overmatig gebruik. En als je de juiste vrienden bij de politie hebt je het bedrag van je boete kan verlagen). Aan het hotel hebben we dan afscheid genomen van John. Daarna was het tijd voor nog een avondwandeling door de Hutongs. Ook toen we werden we weer geconfronteerd met de Chinese autochauffeur: Men neemt gewoon het volledige voetpad in beslag en men gaat er dan maar vrolijk op gaan rijden. Carmageddon in real life, het bestaat.

Categories
Reizen

de verboden stad en het tiananmen plein

Vandaag hebben we vol spanning ontbeten. Men zou vandaag om 9 uur met de tickets voor de trein komen, maar na een half uur was er nog steeds niemand te bespeuren. Aangezien we de chinese mentaliteit ondertussen wel kennen, dachten we dat hj niet zou komen opdagen. Na het versturen van een e-mailbericht kreeg we al vlug meer info: Men zou de tickets wat later brengen bij de balie, zodoende hoefden we niet te wachten en konden we meteen vertrekken naar het tiananmen plein. Eenmaal daar aangekomen werden we begroet door Chinese studenten die ons meelokten naar hun art exposition. Via hun tourist trap hebben ze ons 20 yuan kunnen aftroggelen, maarja ze waren zo vriendelijk. Na het doorlopen van hun tentoonstelling hebben we dan de verboden stad bezocht. Het is immens groot, en zeker de moeite waard te bezoeken als je in Beijing bent, maar na een tijd is het veelal hetzelfde in de verboden stad. Op het einde van de dag hebben we nog te voet naar ons hotel teruggekeerd, onderweg gestopt aan een KFC (eerste maal in ons leven dat we dat bezochten, en dan nog in China). Omdat we geen flauw idee hadden wat we moesten bestellen (alles was aangeduid in Chinese tekens) hebben we maar een gigantische pot besteld waarin kip zat die op alle verschillende manieren was bereid, samen met een grote fles cola. De kip was veelal pikant, maar toch lekker. Het is net zoals een Mc Donalds, maar in plaats van een hamburger krijg je kip. Als je je afvraagt waarom we nog niet in een Chinees restaurant hebben gegeten: Vandaag hebben we gemerkt dat men gewoon rochelt tijdens het eten en het naast de tafel beland. Smakelijk is anders. We hebben ook al gemerkt dat er hier geen speelpleinen zijn, maar fitness pleinen, inclusief de air walker uit alles kan beter.

Categories
Reizen

een nieuwe dag, een nieuw hotel

Vandaag zijn we na lang puzzelen met de bagage met een taxi vertrokken naar het volgende hotel. Na de helse rit (we zijn getuige geweest van een auto ongeluk, en een bijna frontale aanrijding) kwamen we aan bij ons hotel. Onze eerste indruk is dat het best wel zal meevallen hier. Nadat de koffers waren uitgepakt hebben we de buurt wat verkend, en hier maakten we kennis met het echte China. Het belangrijkste voor ons (mama uitgezonderd) is de mogelijkheid tot een degelijke maaltijd. We vroegen aan de receptie waar er ergens een supermarkt was (opposite was eigenlijk naast elkaar volgens de receptioniste) Na de tocht door de buitenwijken lieten we echter al vlug de moed zakken. Alleen maar troosteloze gebouwen. Gelukkig dachten we dat de receptie ons misschien de verkeerde kant had opgestuurt. Dat was ook zo. Na rechtsomkeer te hebben gemaakt kwamen we terecht in een redelijke woonwijk,met MC donalds en een weiduomei (zie Google). Onze dag kon niet meer stuk, en we zagen het alweer meer zitten. Daarna hebben we dan een Hutong bezocht, ongelofelijk dat mensen daarin leven. Om de avond af te sluiten hebben we nog eens een sfeervol cafeetje binnengewandeld.

[xmlgm {http://maps.google.be/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=Temple+of+heaven+beijing&sll=39.88175,116.389353&sspn=0.004182,0.013797&ie=UTF8&ll=39.879181,116.416454&spn=0.03346,0.110378&t=h&z=13&output=kml}]

Categories
Reizen

Einde FISM en modern China

Gisteren was het de laatste dag in het FISM met de uitreiking van de prijzen. In de namiddag hebben we dan het bird’s nest en de ice cube bezocht. Dan was er op het einde van de avond nog een show in het congres, waarna de conventie definitief werd afgesloten. Vandaag hebben we dan het zomerpaleis bezocht, na wat discussie met de taxichauffeur die ons blijkbaar niet wou meenemen. Al vlug stond er een vervanger klaar en konden we vertrekken. Aangekomen in het zomerpaleis merkten we al vlug dat we ook hier, buiten de toeristen, er niet moesten op rekenen dat er iemand in het Engels ons zou begrijpen. In het zomerpaleis hebben papa, mama en Joppe dan nog rondgevaren op het meer. Ikzelf heb dan wat foto’s gaan nemen. Na het zomerpaleis hebben we met een Riksja terugreden naar de dichtstbijzijnde metrohalte. De Riksja was een avontuur op zich: drukke kruispunten dwarsen, tegen elkaar botsen, automobilisten die voorbijvlammen, het hoort er allemaal bij. Dan hebben we met de metro naar een KFC gezocht. Helaas geen tegengekomen, en dan begon het nog hard te regenen ook: Een autoweg veranderde meteen in een rivier. Wij hebben dan maar gaan schuilen onder een afdak (waar trouwens de bliksem vlakbij insloeg). Onderweg hebben we nog aan verschillende chinezen proberen de weg te vragen naar de dichtstbijzijnde KFC, maar zonder succes. Doordrenkt van de regen hebben we dan maar met de metro teruggekeerd naar ons hotel, en nog eens McDonalds gaan eten (desnoods eten we nog 12 dagen Mc Donalds als het moet). Tot de volgende keer

Gerdje , Koen en Joppe in boot

Brug zomerpaleis

stortregen

Categories
Reizen

Dag 4 & 5: Chinese eetcultuur en world championships of magic

Dag 4
Vandaag naar het openingsdiner geweest van het FISM, en kennis gemaakt met de eetcultuur: het was precies zoals in het TV-programma ‘Fear Factor’: een glazen plaat waarop het vlees en groenten geplaatst werden. Telkens wanneer je dacht van “nu kan het niet meer erger”, bleek het tegendeel waar te zijn. Tijdens het diner ook kennis gemaakt met de Chinese cultuur en folklore: een heuse acrobatenshow, en iemand die net iets te enthousiast op haar trompet speelde. Was het een kleuter geweest, greep je meteen de trompet en plaatste je ze op een plaats waar de kleine niet bij kan. Hier werd het echter beloond met een daverend applaus. Dat de chinezen geen Engels kunnen bleek nog maar eens een keer: tijdens de speech van verschillende ministers(!) werd steeds de hulp van een tolk ingeroepen die de boel vertaalde.

Dag 5
Vandaag waren we allemaal al vroeg uit de veren (uitgezonderd Gerdje die te moe was) om naar de deelnames van het wereldkampioenschap goochelen te gaan kijken. Echter was de zaal al om kwart voor negen compleet volzet en hebben we ons ergens achterop plaatsgenomen. Toen in de namiddag ook de close-up competitie startte, begon het echt chaotisch te worden: iedereen wou in de kleine zaal plaatsnemen, waardoor veel mensen langs de trappen zaten.