Categories
Uncategorized

Dag 4: Bezoek aan Orvieto

Dag begint al goed. Joppe en tante Petra vertrekken naar de winkels achter brood. Waarom moeten die in godsnaam sleutels mee hebben? En alsof dat nog niet genoeg is, sluiten ze ook nog eens de deur zodat wij binnen opgesloten zitten. Leuk is anders. Stel dat dat met tante Petra zou gebeurd zijn… Enfin, we hebben vandaag Orvieto bezocht. Bij aankomst in Orvieto hadden we een mooie plaats gevonden nabij een politie bureau. We moesten helaas weer opkrassen, want daar mocht je dus niet parkeren. Dan hebben we maar de auto geparkeerd in een wat lager gelegen parkeergarage. Tante Petra en mama hebben er vooral veel souvenirwinkels bezocht. Opvallend: vooral veel Vlamingen daar, net zoals in Rome overigens. De stad was wel mooi, met Middeleeuwse straatjes.

Vooral de kerk was indrukwekkend, die uit 2 verschillende kleuren bestond, alsof hij met lego blokjes in elkaar was gezet. Mama had een déjà vu gevoel. Zou reïncarnatie dan toch bestaan ? Prachtige pittoreske straatjes. De dag hebben we afgesloten met een glaasje witte wijn van 1 euro. Die bleek nog lekker te zijn ook, Tante Petra en mama waren in hun nopjes. Joppe wou geen witte wijn maar verkoos cola. Tja, 1 euro 6o cent. Wanneer krijgen we hem zover dat hij wijn wil drinken ? Totaalbedrag was 3,90. Tenslotte moest mijn –hoe kan het anders- naturel water ook betaald worden….

Kerk Orvieto

Bekijk de afgelegde route

Categories
Uncategorized

italië dag 2 en 3: hoe onbeschoft kan je zijn

Omdat we niet meteen internet hadden op ons verblijf (patron moet kaart gaan kopen in dorp en dat kost ons 5 euro) krijg  je hieronder de verslaggeving van 2 dagen

Dag 2

Vandaag zijn we alweer vroeg opgestaan om vanaf ons hotel (nu ja hotel) te vertrekken naar onze bestemming (Paciano). Ook nu kun je weer onze afgelegde route bekijken via deze link. Dankzij ons wegenvignet konden we vlot de Zwitserse grens oversteken. Zwitserland is ook een prachtig land. Een nadeel: tante Petra heeft last van claustrofobie (of beter gezegd: angst voor claustrofobie, we hebben  het getest!). Als het kleine tunnels waren (waarbij het einde van de tuneel zichtbaar was) lukte het meestal. Zag ze het eindpunt echter niet, dan lukte het ook. Maar als je voor de grap zei: “deze tunnel is 5 km lang’ klapte ze dicht en stonden we bijna stil in het midden van de tunnel. Goed na dit experiment en conclusies getrokken te hebben, konden we onze weg verderzetten. Uiteraard met Gerdje aan het stuur tijdens de tocht door Gothard tunnel. Na de zoveelste rookpauze (vooral tante Petra, volgens Gerdje) kwamen we aan op onze bestemming. We werden meteen begroet door een landgenoot. Gelukkig maar, want de rest spreekt enkel Italiaans (egoïsten, ga ik wel 3 vreemde talen zitten leren op school, kunnen ze enkel hun eigen taal.). Het is anders wel een mooi verblijf, met ruime kamers. Na alles uit te pakken (wat niet zo eenvoudig was, met de vrachtwagen bagage van tante Petra) hebben we dan gaan eten in een -hoe kan het ook anders- pizzeria. Na het zoeken naar een serveuse die Engels sprak, konden we onze bestelling plaatsen, weliswaar met de nodige taalfouten van Gerdje. Pizza’s waren spotgoedkoop. Hoewel de drank bijna even duur was als de pizza, hebben we slechts 27 euro gespendeerd op restaurant. We  hadden wel nog 8 euro supplementair aan bestek. Totaalprijs van 35 euro, wat toch wel goedkoop is. Na de parkeerfratsen en nauwe straatjes zijn we dan toch nog veilig terug op ons verblijf geraakt.

Dag 3: Joppe heeft vanmorgen het dorpje afgezocht naar brood. Maar is met lege handen teruggekomen. Tante Petra en Joppe zijn dan samen met de auto vertrokken om wat verderop te gaan zoeken. Ondertussen iemand langsgekomen, die volgens mij lakens kan verversen en volgens mama handdoeken kwam afleveren. Wellicht was het om de kamers op te maken. Mocht je het nog niet door hebben, ook zij kon enkel Italiaans. De vrouw heeft dan maar wijselijk de aftocht geblazen. We hebben wat aankopen gedaan in de lokale supermarkten. Daar hebben we de arrogantie van sommige Italianen ontdekt. Herinner je de sketch van sylvain van genechten in de supermarkt (de scène waarin hij afrekent)? Wel dat hebben we dus aan de levende lijve ondervonden. Voor als je het niet herinnert, hieronder vind je de youtube video.

Onnodig te zeggen dat tante Petra kookte vanbinnen. We waren zo gefrustreerd dat we niemand meer wilden voorlaten. In de supermarkt hebben we ellenlang gezocht naar coca-cola zero. Tijdens het uitladen liet ze het natuurlijk uit haar handen vallen. een schoonmaakbeurt onder de blakende zon van 33°C  was het resultaat. In de namiddag hebben we dan wat zitten luieren aan het zwembad.

Categories
Uncategorized

Italië 2010: Dag 0 en 1

Vandaag al vroeg uit de veren voor vertrek naar Mulhouse. Nadat Gerdje en Petra gisterenavond nog druk bezig waren met de route plannen (was dit niet een beetje te laat) en de nodige stress. De afgelegde weg verliep zonder al te veel incidenten. Weliswaar met de nodige rookpauzes en misschien kans op een ‘zantje’.

Gerdje en Petra rookpauze

 

Je kunt onze afgelegde route terugvinden op: http://www.randomize.be/files/blog/italie2010/Dag1.kmz (opent in Google Earth). Indien je geen Google Earth tot je beschikking hebt, gebruik volgende link.

Categories
Londen Reizen

Dag 1 & 2: Op weg naar londen + bezoek Arsenal

Weer een tijd geleden dat hier nog iets deftigs op de blog verschenen is, dus laat ik er maar meteen aan beginnen. Vrijdag zijn we ‘s ochtends vroeg vertrokken naar de shuttle om dan verder te reizen via de trein naar Folkstone. Na het inlezen van de nummerplaat en controle van de identiteitskaart, konden we aan boord gaan. Na wat vertier met filmpjes uit de oude doos, arriveerden we een halfuur later op onze bestemming. Vandaar reden we verder naar Londen. Onderweg gestopt om te tanken. Toen we weer vertrokken, zwaaide een voorbijganger panikerig vanuit haar auto: bleek dat papa vergeten was de dop erop te draaien om de brandstoftank af te sluiten. Na dit incident konden we onze reis verderzetten. Na aankomst in de Holiday Inn hebben we meteen de buurt wat gaan verkennen en metro tickets gekocht en ons verplaatst naar regent street. We hebben ons wat zitten vergapen naar de iPad en iPhone 4 in de apple store. ‘s Avonds hebben we dan in één van de vele bioscopen gaan kijken naar Inception . De moeite om eens mee te maken. Bijna 1700 man (!) kon in de zaal binnen. Och ja, voor ik het vergeet: als warme maaltijd opteerden we voor de burger king.

Dag 2: Vandaag weer vroeg weer uit de veren, vanwege de lange reistijd en de rondleiding die al startte om 9.30 in het Arsenal stadion. Tijdens de tour kregen we een rondleiding in het stadion, de diamond club en de kleedkamers. Na de tour hebben we dan nog wat gaan rondlopen in Piccadilly Circus, om dan te gaan kijken naar een match tussen Arsenal en een lokale Londense club (waarvan ik nu niet op de naam kan komen. Wees gerust, ik plaats bij de volgende update wel de naam), samen met een ietwat luidruchtige fan. Arsenal won overigens met 4-0. Zo, ik ga het hierbij laten voor vandaag. Als mer nog iets noemenswaardig te binnen schiet, zul je het wel lezen bij de volgende update.

Tot morgen.

Categories
Uncategorized

Hellotxt test

Dit bericht is een testje of alles verspreid wordt.
Vandaag heb ik eindelijk geüpdatet naar v3.0 van WordPress. Nu dat ik dan toch de nieuwe versie heb draaien, meteen wat nieuwe plugins geïnstalleerd, zoals hellotxt, die meteen mijn blogberichten pusht naar twitter, facebook en andere sociale netwerken. Perfect voor luieriken zoals ik.

Categories
Uncategorized

iTunes en zijn problemen

Ik heb iTunes altijd een fijn programma gevonden op de Mac, werkte altijd beter dan de windows versie, al had het ook wel hier en daar wat problemen, maar ach daar stoor je je op de duur niet meer aan (zoals bijv. het zoeken naar nummers als ze niet direct gevonden worden arrh). Maar nu begint het echt wel te bont te worden. Ik bewaar mijn iTunes bibliotheek op een externe harde schijf, en milieubewust als we de dag van vandaag zijn, gaat deze schijf na een bepaalde periode van inactiviteit in standby. Nu is echter iTunes altijd gehaast, en als hij niet rap genoeg zijn bibliotheek vind, maakt hij doodleuk een nieuwe aan én plaatst hij je oude iTunes bibliotheek in een map waar geen enkele mens op het eerste moment zou gaan zoeken. Resultaat: tientallen verschillende ‘Previous’ iTunes bibliotheken en een iPod die bij elke sync de complete bibliotheek (meer dan 2500 nummers) opnieuw moet kopiëren.

Categories
scripts

iCal icoon op je site

Vandaag heb ik een script geschreven die de huidige datum weergeeft in een iCal icoon. Je kunt echter ook een willekeurige datum weergeven door een timestamp parameter toe te voegen.

Voorbeelden

Zonder parameter:
http://www.randomize.be/files/x/iCal.jpg
iCal icoon huidige dag

Met parameter:
http://www.randomize.be/files/x/iCal.jpg?timestamp=666096421
iCal icoon van 9 februari

Download script

Categories
Reizen

Shanghai, het Westen in China

Nadat ik mijn vorige post schreef, hebben we ‘s avonds nog 2 Belgen ontmoet in ons hotel, een Antwerpenaar en een Ieperling. Beiden zijn ze actief in de diamantsector, en moeten ze hier proberen de Chinezen te laten werken in de diamantindustrie. Ze weten zeker al dat het op ze minst 6 maanden zal duren. De volgende dag hebben we dan nog de Moslimwijk bezocht in Xian: moslims en China, meer afgezonderd van het Westen kan niet meer. Het was gewoonweg gortig bij sommige kraampjes. Later op de dag hebben we dan op ons hotel onze bagage opgehaald (we hadden al uitgecheckt). Een taxi vragen bleek niet mogelijk, omdat de afstand ‘te kort’ was. Men lachte ons uit, terwijl ze er zelf niks van bakten (what’s a cab?). Gelukkig kon de Antwerpenaar ons helpen een taxi te vinden. De taxi was volgepropt (normaal nemen we steeds 2 taxi’s vanwege de vele bagage). Aan het station was het een drukte vanjewelste: drummen om door de toegangspoorten te geraken, het lijkt wel of je een stuk vee bent. We hebben gelukkig in de lounge kunnen wachten op onze trein, daar was het wat kalmer en properder. Omdat we deze keer met de splinternieuwe Z-trein reden (ze zijn nog maar ingelegd vanaf april dit jaar), hadden we hoge verwachtingen op het comfort van onze cabine. Die verwachtingen mochten we echter al snel in de prullenbak gooien, het was namelijk dezelfde trein als met T-treinen, waarbij je dus minder comfort hebt. Erger was dat de trein nooit op snelheid kwam, hij heeft zelfs een uur stilgestaan. Later dan aangeduid kwamen we dus in Shanghai. Alle taxi chauffeurs aan het station reden met de meter uit, met tarieven tot 150 Yuan (ong. 15 EUR). Als je weet dat een gemiddelde taxirit 3 euro kost, wordt je dus mooi afgezet. Met de vele bagage hadden we geen andere keus, en dus namen we een taxi die 50 Yuan vroeg. Niet alle bagage kon in de koffer, dus liet men de koffer gewoon open gedurende de rit. Aangekomen in ons hotel mochten we niet direct naar onze kamer gaan, maar we mochten wel al de bagage achterlaten. Daarom hebben we meteen al maar de stad verkent. We hebben geluk, vergaan van de honger gaan we hier niet: mc donalds, starbucks, kfc, donuts.Een westerling (waarschijnlijk had hij nog niks deftigs van eten gevonden) kwam zelfs vragen waar we onze donuts vandaan haalden. In de namiddag hebben we dan in KFC gegeten, die mij niet echt goed bekomen was. Daarna hebben we dan naar ons hotel teruggekeerd om te genieten van het uitzicht vanuit onze kamer op de 20ste verdieping. Als afsluiter van de dag hebben we nog een avondwandeling gemaakt.

[xmlgm {http://maps.google.com/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=shanghai+Yongshou+Road&mrt=loc&sll=31.261531,121.410255&sspn=0.132651,0.308647&ie=UTF8&ll=31.229133,121.482203&spn=0.008294,0.01929&z=16&iwloc=A&output=kml}]

Het verkeer in China

Edit: aangezien alle foto’s op deze blog verloren zijn gegaan, hier vind je ze terug:

KPICASA_GALLERY(china2009)

Categories
Reizen

Dag 17: Het terracotta leger en leren afdingen

Vandaag hebben we om 9 uur vertrokken naar het terracotta leger. Onze gids raadde ons echter nog andere plaatsen aan, zoals een ‘zijdefabriek’. Helaas was er weinig museum: na het tonen van 3 mantels en een machine voor het oprollen van zijde, werden we binnengeloodst in de shop. Omdat we niet van plan waren iets te kopen, en papa steeds herhaalde ‘this is not a factory’ hebben ze vlug de deur gesloten. Van arrogantie gesproken! Na meermaals duidelijk te maken dat we niet van plan waren iets te kopen, toonde men dan ons uiteindelijk de uitgang. Meteen zijn we dan vertrokken naar de volgende ‘bezienswaardigheid’, The emperors tomb. Dit was echter gewoon een lange trap op een helling, aangevuld met de vele verkopers naast de trap. Boven op de top aangekomen werd onze teleurstelling nog groter: niks graf, enkel een platform omringd met bomen, dus je had zelfs geen mooi uitzicht. Na de tweede teleurstelling en de vele verkopers waren we het stilletjes aan beu en vroegen we aan de chauffeur ons linea recta naar het terracotta leger te brengen. Hij probeerde ons nog te laten stoppen om souvenirs te kopen, maar tevergeefs. Aangekomen op onze bestemming was het weer niet wat we verwachten: Een ellenlange weg met alleen maar souvenirwinkels, daarna was er een museum over de bouw van een museum, een gebouw speciaal voor het bewaren van een gigantische pop die gebruikt werd tijdens de openingsviering van de olympische spelen. Het volgende gebouw was dan waar men kapotte terracotta beelden lagen. Gelukkig was de volgende plek waar beelden werden opgegraven beter bewaard: de beelden waren intact, en in grote aantallen opgegraven. En gelukkig van de Belgen, want een Belgisch bedrijf heeft de taak op zich genomen om ervoor te zorgen dat de beelden goed bewaard kunnen blijven. (Chinezen zijn niet echt mensen die voorzichtig omspringen met oude archeologische vondsten.). Daarna hebben we leren afdingen in winkels. Papa kon zelfs de vraagprijs van 35 Yuan verlagen tot 5 Yuan, en we gingen steeds verder verlagen, en het uitproberen op allemaal verschillende producten (beeldjes, magneten, frisdrank en magnums). Mama kon dan weer kettingen kopen voor 20 Yuan ipv 50 Dit zorgde er toch voor dat de dag redelijk geslaagd was, ondanks de tourist trap. Dat de Chinezen geen manieren hebben bleek maar eens weer: De chauffeur zette ons af op 200 meter van ons hotel, in plaats van ons op de bestemming te laten uistappen. Geen enkele taxichauffeur (uitgezonderd John, dat is tenminste een redelijk westerse Chinees!) gedurende ganse reis heeft ons al laten uitstappen op de plaats van eindbestemming, meestal is het in de omgeving, ofwel mag je uitstappen in het midden van een drukke verkeersweg. Plezant is anders. ‘s Avonds hebben we dan weeral gaan eten in een Mc Donalds, en hebben we dan ook nog wat valse horloges aangeschaft.

Terracotta leger

Namaak Starbucks in China

Categories
Reizen

Dag 15 en 16: Met de slaaptrein naar Xian

Gisteren hebben we uitgecheckt uit ons hotel. Het eerste wat we bezochten was de Temple Of Heaven. Zeer mooi, maar het is veelal hetzelfde. Ook hebben we er 2 namaak rolex-en op de kop getikt voor 80 Yuan. (omdat hij nog maar wilde verkopen, ging hij zelfs tot 3 horloges voor 100 Yuan). Er werkte slechts 1 horloge. Helaas was echt alles nep, dus ook het wisselgeld. Hij probeerde zelfs 100 Yuan te verwisselen voor een valse omdat het ‘gescheurd’ was. Gelukkig had mama dat vlug opgemerkt. Het andere valse biljet van 20 Yuan hebben we helaas te laat opgemerkt, de vogel was al lang gaan vliegen. We hebben ook weer wat in de Huttons rondgewandeld en even gekeken naar de sanitaire voorzieningen in de Huttons. Zelfs in de Middeleeuwen had men een geavanceerder sanitair. Daarna hebben we weer Mc Donalds gegeten als middagmaal. ’s Avonds zijn we dan met een taxi naar het treinstation gegaan. De taxichauffeurs waren zo ‘vriendelijk’ om ons af te zetten aan de uitgang en dus hebben we eerst nog minutenlang gezocht naar de ingang, Bij het ticketbureau probeerde men trouwens onze tickets af te pakken en te wisselen. Toen we aan de ingang kwamen, was het drummen om langs de controle te passeren. Met de vele bagage op roltrappen was het zwoegen om tot aan de juiste terminal te geraken. Het treinstation is het grootste in China, dus het was wel even zoeken, immers vind je hier nog amper Engels (buiten de pictogrammen die no smoking aanduiden). Ook de informatiebalie kan amper Engels. En voor drank aan te kopen is het al helemaal dramatisch. Men telt op z’n Chinees. Gelukkig heeft John ons leren tellen in het Chinees. 1 tot 5 is zoals bij ons, maar vanaf 6 tot 10 zit er geen logica meer in. Op de slaaptrein waren het zeer kleine ruimtes, maar we hebben toch redelijk kunnen slapen. Wel vervelend is dat de Chinezen steeds aan je deur passeren. Verder viel het wel mee. Aangekomen in het station was het net alsof we de Westerse beschaving verlaten hadden. Dit is pas het echte China. Aan het station vroeg men meteen of we een minibus nodig hadden. We vertrouwden het niet echt, maar het visitekaartje kon ons toch overtuigen om mee te gaan. Na te wandelen in verschillende donkere gangen propten we letterlijk de taxi vol met bagage. Meteen bood men aan om het terracotta leger te gaan bezoeken. Omdat we het nog steeds niet vertrouwden hapten we niet meteen toe. Papa probeerde steeds via vragen over de geschiedenis van Xiang te bepalen of het geen tourist trap was. Gelukkig bleek het niet zo en kwamen we aan in ons hotel. Na verschillende mislukte pogingen om een waarborg in te stellen, konden we dan toch naar onze kamer. Dit is één van de grootste kamers dat we tot nu toe gehad hebben.

Chinezen kunnen geen Engels