Dag 9: Met de trein zou je er al zijn

Vandaag zijn we voor de 2 de maal naar Rome afgereisd. Tante Petra had het in een vorig leven al allemaal gezien, dus zij bleef thuis. Wij stonden vandaag al om 6 uur op, om naar het station in Chiusi te gaan, om van daaruit de trein te nemen naar Rome. Na wat oponthoud besloten we maar om de volgende trein te nemen. Dat hadden we beter niet gedaan: het bleek een slaaptrein te zijn waarin allerlei dampende gassen de ganse nacht hebben kunnen gisten. Succes verzekerd! We besloten wijselijk de cafetaria op de trein op te zoeken. Na onze aankomst in Rome hebben we een prachtige kerk bezocht. Daarna het Pantheon bezocht, en dan het hoogtepunt van de dag: bezoek aan Vaticaanstad. Het Sint-Pietersplein is zeer indrukwekkend. Maar als je nu eenmaal in Vaticaanstad bent, bezoek je beter ook direct alles. Vanwege tijdsgebrek (2,5 uur wachten) hebben we wel de Sixtijnse Kapel niet bezocht. Wel hebben we de Paus catacomben bezocht. Helaas geen foto kunnen nemen van de catacombe van Johannes PaulusII, wegens geen toestemming en teveel nonnekes en paters de nodige sereniteit te bieden. Wellicht maken die daar een driedaags bezoek van. Daarna werden we terug op het Sint Pieters plein gedropt, dus helaas geen bezoek aan Vaticaanstad zelf. O ja: vanwege de kledij voorschriften zag mama er niet uit. Lees t-shirts boven elkaar, trui voor en achteraan de benen geknoopt, wegens te kort broekje. Ze straalde gewoon…. ‘s Middags aten we – ja het begint eentonig te worden – Pizza. We wilden nog wat van onze avond genieten, dus probeerden we de trein van kwart voor 5 te nemen. Helaas wisten we niet wat we zouden meemaken, want dan waren we zeker later vertrokken. Onze trein vertrok op spoor Dué (2). Helaas zei men Dué e, wat dus 2e betekende. Nietsvermoedend wachten wij dus op spoor 2 op de trein. Deze arriveert daar natuurlijk niet. Pas nadat de trein vertrokken was, beseften we dat we op het verkeerde perron stonden. Het ander perron lag 100 meter verwijderd van spoor 2, onmogelijk te vinden als je het niet weet. We hebben dan maar liefst 2 uur mogen wachten op de volgende trein. Nerveusiteit ten top, aangezien we geen informatie kregen; Noch via de intercoms, noch via de informatieborden op het station. Toen er nog steeds geen trein aankwam, hebben we bij een conducteur gaan polsen hoe de situatie was. Bleek dat we een andere trein moesten nemen en dan overstappen. Uiteindelijk zijn we dan 5 uur later dan voorzien terug in Chiusi aangekomen.

Dag 6: Wandeling in Gubbio

Vandaag hebben we gewandeld in Gubbio. Tante Petra had geen zin om mee te gaan.
We hebben verschillende kerken bezocht. In één daarvan lag nog het lijk van een paus. Die lag daar gewoon in een glazen kist achter het altaar om te bezichtigen. Gewoonweg griezelig. Via een kabelbaan,die er uit zag als een veredelde vogelkooi, verplaatsten we ons naar de top van een berg, waarna we deze te voet afdaalden. Verder hebben we graftombes opgemerkt die niet zouden misstaan in één of ander vakantiepark. Een heel eigenaardige manier om mensen te begraven.
Na de mooie wandeling genoten we van een plaatselijk beroemd ijsjeskraam. Heerlijk, lekkere ijs kregen we daar in een lekkere koek ! Heel grote bollen voor de prijs van 2 euro.
Tijdens de wandeling begon het bewolkt te raken, maar als bij wonder begon het pas te regenen toen we terug in de wagen zaten. Het geluk was aan onze kant.
’s Avonds had tante Petra een heel lekker avondmaal bereid in de vorm van spaghetti. Jammer dat het plaatselijk gehakt weinig smaak bevatte, maar het moet gezegd, tante Petra had er het beste van gemaakt en we hebben ons bord leeg gegeten. Joppe natuurlijk niet, die vond de hele bedoening niet te vreten…

Dode paus

Joppe Hooibal

Begraafplaats

Vogelkooi kabelbaan

Bekijk de afgelegde route van vandaag

Dag 5: Bezoek aan Rome

Vandaag hebben we Rome bezocht. Na een lange autorit, en wat akelige momenten door de binnenstad, hebben we dan eindelijk een parkeerplaats gevonden. De rit door de binnenstad was al een avontuur op zich: Drie rijstroken zonder wegmarkering, verkeerslichten die op rood springen, roekeloze automobilisten, we hebben het allemaal meegemaakt. Verder verliep ons bezoek zonder incidenten. We hebben het Colosseum en Pantheon bezocht. Tante Petra had het wel al gehad na 5 minuten, het moet een beetje vlug vlug gaan. ’s Middags hebben we nabij het Colosseum pizza gegeten. Joppe heeft als souvenir een miniversie van het Colosseum gekregen. Het Pantheon was helaas toe aan renovatie, zodat de helft ervan in de steigers staat.

Bekijk de afgelegde route.

Dag 4: Bezoek aan Orvieto

Dag begint al goed. Joppe en tante Petra vertrekken naar de winkels achter brood. Waarom moeten die in godsnaam sleutels mee hebben? En alsof dat nog niet genoeg is, sluiten ze ook nog eens de deur zodat wij binnen opgesloten zitten. Leuk is anders. Stel dat dat met tante Petra zou gebeurd zijn… Enfin, we hebben vandaag Orvieto bezocht. Bij aankomst in Orvieto hadden we een mooie plaats gevonden nabij een politie bureau. We moesten helaas weer opkrassen, want daar mocht je dus niet parkeren. Dan hebben we maar de auto geparkeerd in een wat lager gelegen parkeergarage. Tante Petra en mama hebben er vooral veel souvenirwinkels bezocht. Opvallend: vooral veel Vlamingen daar, net zoals in Rome overigens. De stad was wel mooi, met Middeleeuwse straatjes.

Vooral de kerk was indrukwekkend, die uit 2 verschillende kleuren bestond, alsof hij met lego blokjes in elkaar was gezet. Mama had een déjà vu gevoel. Zou reïncarnatie dan toch bestaan ? Prachtige pittoreske straatjes. De dag hebben we afgesloten met een glaasje witte wijn van 1 euro. Die bleek nog lekker te zijn ook, Tante Petra en mama waren in hun nopjes. Joppe wou geen witte wijn maar verkoos cola. Tja, 1 euro 6o cent. Wanneer krijgen we hem zover dat hij wijn wil drinken ? Totaalbedrag was 3,90. Tenslotte moest mijn –hoe kan het anders- naturel water ook betaald worden….

Kerk Orvieto

Bekijk de afgelegde route

italië dag 2 en 3: hoe onbeschoft kan je zijn

Omdat we niet meteen internet hadden op ons verblijf (patron moet kaart gaan kopen in dorp en dat kost ons 5 euro) krijg  je hieronder de verslaggeving van 2 dagen

Dag 2

Vandaag zijn we alweer vroeg opgestaan om vanaf ons hotel (nu ja hotel) te vertrekken naar onze bestemming (Paciano). Ook nu kun je weer onze afgelegde route bekijken via deze link. Dankzij ons wegenvignet konden we vlot de Zwitserse grens oversteken. Zwitserland is ook een prachtig land. Een nadeel: tante Petra heeft last van claustrofobie (of beter gezegd: angst voor claustrofobie, we hebben  het getest!). Als het kleine tunnels waren (waarbij het einde van de tuneel zichtbaar was) lukte het meestal. Zag ze het eindpunt echter niet, dan lukte het ook. Maar als je voor de grap zei: “deze tunnel is 5 km lang’ klapte ze dicht en stonden we bijna stil in het midden van de tunnel. Goed na dit experiment en conclusies getrokken te hebben, konden we onze weg verderzetten. Uiteraard met Gerdje aan het stuur tijdens de tocht door Gothard tunnel. Na de zoveelste rookpauze (vooral tante Petra, volgens Gerdje) kwamen we aan op onze bestemming. We werden meteen begroet door een landgenoot. Gelukkig maar, want de rest spreekt enkel Italiaans (egoïsten, ga ik wel 3 vreemde talen zitten leren op school, kunnen ze enkel hun eigen taal.). Het is anders wel een mooi verblijf, met ruime kamers. Na alles uit te pakken (wat niet zo eenvoudig was, met de vrachtwagen bagage van tante Petra) hebben we dan gaan eten in een -hoe kan het ook anders- pizzeria. Na het zoeken naar een serveuse die Engels sprak, konden we onze bestelling plaatsen, weliswaar met de nodige taalfouten van Gerdje. Pizza’s waren spotgoedkoop. Hoewel de drank bijna even duur was als de pizza, hebben we slechts 27 euro gespendeerd op restaurant. We  hadden wel nog 8 euro supplementair aan bestek. Totaalprijs van 35 euro, wat toch wel goedkoop is. Na de parkeerfratsen en nauwe straatjes zijn we dan toch nog veilig terug op ons verblijf geraakt.

Dag 3: Joppe heeft vanmorgen het dorpje afgezocht naar brood. Maar is met lege handen teruggekomen. Tante Petra en Joppe zijn dan samen met de auto vertrokken om wat verderop te gaan zoeken. Ondertussen iemand langsgekomen, die volgens mij lakens kan verversen en volgens mama handdoeken kwam afleveren. Wellicht was het om de kamers op te maken. Mocht je het nog niet door hebben, ook zij kon enkel Italiaans. De vrouw heeft dan maar wijselijk de aftocht geblazen. We hebben wat aankopen gedaan in de lokale supermarkten. Daar hebben we de arrogantie van sommige Italianen ontdekt. Herinner je de sketch van sylvain van genechten in de supermarkt (de scène waarin hij afrekent)? Wel dat hebben we dus aan de levende lijve ondervonden. Voor als je het niet herinnert, hieronder vind je de youtube video.

Onnodig te zeggen dat tante Petra kookte vanbinnen. We waren zo gefrustreerd dat we niemand meer wilden voorlaten. In de supermarkt hebben we ellenlang gezocht naar coca-cola zero. Tijdens het uitladen liet ze het natuurlijk uit haar handen vallen. een schoonmaakbeurt onder de blakende zon van 33°C  was het resultaat. In de namiddag hebben we dan wat zitten luieren aan het zwembad.

Italië 2010: Dag 0 en 1

Vandaag al vroeg uit de veren voor vertrek naar Mulhouse. Nadat Gerdje en Petra gisterenavond nog druk bezig waren met de route plannen (was dit niet een beetje te laat) en de nodige stress. De afgelegde weg verliep zonder al te veel incidenten. Weliswaar met de nodige rookpauzes en misschien kans op een ‘zantje’.

Gerdje en Petra rookpauze

 

Je kunt onze afgelegde route terugvinden op: http://www.randomize.be/files/blog/italie2010/Dag1.kmz (opent in Google Earth). Indien je geen Google Earth tot je beschikking hebt, gebruik volgende link.