Categories
Reizen

shoppen in Beijing

Vandaag hebben we winkelgebieden in Beijing bezocht. Na een rit in een bomvolle metro (men rijdt niet zo frequent als in bijv. Londen) kwamen we aan in de winkelgebieden. Wat er verschillend is met winkels zoals bij ons; Men heeft veel meer personeel (in één winkel stonden er zelfs een 20 tal verkopers), steeds word je na 5 seconden aangesproken met wat je nu precies aan het bekijken bent “wallet, wallet, watch, watch”. We hebben toch ogen gekregen? Ik zie wel wat het is. Sommige gaan nog een stap verder en grijpen je meteen vast. Na een dreigende “don’t touch me” van papa houden ze er toch gelukkig mee op. Alle kraampjes zijn volgepropt, bevatten veelal dezelfde rommel, en staan vol van het volk. Afdingen is hier de gewoonte: minstens de helft van de originele prijs. Ook kom je natuurlijk vaak in contact met namaak. In één kraam met goedkope handtassen werd de catalogus van Gucci bovengehaald en kon “binnen 2 minuten geleverd worden”. Ook lego word nagemaakt, maar vreemd genoeg verkocht aan dezelfde prijs als de originele lego. Helaas is niet alles goedkoper: speelgoed en elektronica is even duur als bij ons, en soms zelfs nog duurder. In de namiddag hebben we dan in een Pizza hut gegeten, en hebben we kraampjes bezocht buiten de shoppingcentra.

namaak Lego

een winkel in Beijing

Wachtrij voor de bus

Categories
Reizen

De Chinese muur en een Chinees restaurant

Vandaag waren we vroeg uit de veren: Om 6u 30 waren we opgestaan om om 7u 30 te vertrekken naar de Chinese muur met onze chauffeur, die zich om het makkelijk te houden John noemt. Hij bracht ons naar onze bestemming te brengen langs rustige wegen, zodat we ook met de andere kant van China kennis maakten. Op de één of andere manier was hij erin geslaagd nog een parkeerplaats dicht bij de ingang te verkrijgen. We waren vroeg aangekomen bij de Chinese muur, dus was het nog redelijk kalm. Via een stoeltjeslift geraakten we dan aan de bergtoppen waarop zich de muur bevond. Helaas was er nogal veel smog, dus heel ver kon je niet kijken. Nadat we hadden genoten op het uitzicht op de Chinese muur, en een stevig stuk hadden gewandeld op de muur (veel stijgen en dalen, schuine wandelpaden) keerden we terug via een bobslee. Voor de middag raadde John ons aan (het moest er ooit van komen) in een Chinees restaurant te gaan eten. Niemand stond daarom te springen. Maar je wilt ook niet onbeleefd doen en dus gingen we daar maar gaan eten. Met drie serveersters stond men aan onze tafel om uit te leggen hoe het eten smaakte en hoe groot de schotel was. John zorgde er ondertussen voor dat alles keurig werd vertaald naar het chinees. We hebben iets gegeten dat eruit zag als ribbetjes, aangevuld met een pot rijst en een groenteschotel. De rijst was smaakloos, dus niet veel van gegeten, de groenteschotel bevatte teveel saus, en het vlees was nogal pikant (van sommige stukken vlees zag het eruit alsof de kok er al had van gegeten.). Al bij al viel het wel mee, omdat we gratis meloen mochten eten, dus daarmee was onze honger toch wel weer wat verminderd. In de namiddag bezochten we dan op aanraden van John een soort tempel die nogal graag giften ontvangt, bij ieder beeld stond er een kast waar je geld in kon doneren. Ook wilden we genieten van het uitzicht en in de gloeiende hitte beklommen we een trap waar geen einde aan leek te komen. Daarna was het alweer tijd om ons terug te brengen naar ons hotel. Tijdens de terugrit kwamen we wat meer te weten over John (zo had hij nog maar een maand zijn nieuwe claxon in zijn auto zitten, vanwege het overmatig gebruik. En als je de juiste vrienden bij de politie hebt je het bedrag van je boete kan verlagen). Aan het hotel hebben we dan afscheid genomen van John. Daarna was het tijd voor nog een avondwandeling door de Hutongs. Ook toen we werden we weer geconfronteerd met de Chinese autochauffeur: Men neemt gewoon het volledige voetpad in beslag en men gaat er dan maar vrolijk op gaan rijden. Carmageddon in real life, het bestaat.

Categories
Reizen

de verboden stad en het tiananmen plein

Vandaag hebben we vol spanning ontbeten. Men zou vandaag om 9 uur met de tickets voor de trein komen, maar na een half uur was er nog steeds niemand te bespeuren. Aangezien we de chinese mentaliteit ondertussen wel kennen, dachten we dat hj niet zou komen opdagen. Na het versturen van een e-mailbericht kreeg we al vlug meer info: Men zou de tickets wat later brengen bij de balie, zodoende hoefden we niet te wachten en konden we meteen vertrekken naar het tiananmen plein. Eenmaal daar aangekomen werden we begroet door Chinese studenten die ons meelokten naar hun art exposition. Via hun tourist trap hebben ze ons 20 yuan kunnen aftroggelen, maarja ze waren zo vriendelijk. Na het doorlopen van hun tentoonstelling hebben we dan de verboden stad bezocht. Het is immens groot, en zeker de moeite waard te bezoeken als je in Beijing bent, maar na een tijd is het veelal hetzelfde in de verboden stad. Op het einde van de dag hebben we nog te voet naar ons hotel teruggekeerd, onderweg gestopt aan een KFC (eerste maal in ons leven dat we dat bezochten, en dan nog in China). Omdat we geen flauw idee hadden wat we moesten bestellen (alles was aangeduid in Chinese tekens) hebben we maar een gigantische pot besteld waarin kip zat die op alle verschillende manieren was bereid, samen met een grote fles cola. De kip was veelal pikant, maar toch lekker. Het is net zoals een Mc Donalds, maar in plaats van een hamburger krijg je kip. Als je je afvraagt waarom we nog niet in een Chinees restaurant hebben gegeten: Vandaag hebben we gemerkt dat men gewoon rochelt tijdens het eten en het naast de tafel beland. Smakelijk is anders. We hebben ook al gemerkt dat er hier geen speelpleinen zijn, maar fitness pleinen, inclusief de air walker uit alles kan beter.

Categories
Reizen

een nieuwe dag, een nieuw hotel

Vandaag zijn we na lang puzzelen met de bagage met een taxi vertrokken naar het volgende hotel. Na de helse rit (we zijn getuige geweest van een auto ongeluk, en een bijna frontale aanrijding) kwamen we aan bij ons hotel. Onze eerste indruk is dat het best wel zal meevallen hier. Nadat de koffers waren uitgepakt hebben we de buurt wat verkend, en hier maakten we kennis met het echte China. Het belangrijkste voor ons (mama uitgezonderd) is de mogelijkheid tot een degelijke maaltijd. We vroegen aan de receptie waar er ergens een supermarkt was (opposite was eigenlijk naast elkaar volgens de receptioniste) Na de tocht door de buitenwijken lieten we echter al vlug de moed zakken. Alleen maar troosteloze gebouwen. Gelukkig dachten we dat de receptie ons misschien de verkeerde kant had opgestuurt. Dat was ook zo. Na rechtsomkeer te hebben gemaakt kwamen we terecht in een redelijke woonwijk,met MC donalds en een weiduomei (zie Google). Onze dag kon niet meer stuk, en we zagen het alweer meer zitten. Daarna hebben we dan een Hutong bezocht, ongelofelijk dat mensen daarin leven. Om de avond af te sluiten hebben we nog eens een sfeervol cafeetje binnengewandeld.

[xmlgm {http://maps.google.be/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=Temple+of+heaven+beijing&sll=39.88175,116.389353&sspn=0.004182,0.013797&ie=UTF8&ll=39.879181,116.416454&spn=0.03346,0.110378&t=h&z=13&output=kml}]

Categories
Reizen

Einde FISM en modern China

Gisteren was het de laatste dag in het FISM met de uitreiking van de prijzen. In de namiddag hebben we dan het bird’s nest en de ice cube bezocht. Dan was er op het einde van de avond nog een show in het congres, waarna de conventie definitief werd afgesloten. Vandaag hebben we dan het zomerpaleis bezocht, na wat discussie met de taxichauffeur die ons blijkbaar niet wou meenemen. Al vlug stond er een vervanger klaar en konden we vertrekken. Aangekomen in het zomerpaleis merkten we al vlug dat we ook hier, buiten de toeristen, er niet moesten op rekenen dat er iemand in het Engels ons zou begrijpen. In het zomerpaleis hebben papa, mama en Joppe dan nog rondgevaren op het meer. Ikzelf heb dan wat foto’s gaan nemen. Na het zomerpaleis hebben we met een Riksja terugreden naar de dichtstbijzijnde metrohalte. De Riksja was een avontuur op zich: drukke kruispunten dwarsen, tegen elkaar botsen, automobilisten die voorbijvlammen, het hoort er allemaal bij. Dan hebben we met de metro naar een KFC gezocht. Helaas geen tegengekomen, en dan begon het nog hard te regenen ook: Een autoweg veranderde meteen in een rivier. Wij hebben dan maar gaan schuilen onder een afdak (waar trouwens de bliksem vlakbij insloeg). Onderweg hebben we nog aan verschillende chinezen proberen de weg te vragen naar de dichtstbijzijnde KFC, maar zonder succes. Doordrenkt van de regen hebben we dan maar met de metro teruggekeerd naar ons hotel, en nog eens McDonalds gaan eten (desnoods eten we nog 12 dagen Mc Donalds als het moet). Tot de volgende keer

Gerdje , Koen en Joppe in boot

Brug zomerpaleis

stortregen

Categories
Reizen

Dag 4 & 5: Chinese eetcultuur en world championships of magic

Dag 4
Vandaag naar het openingsdiner geweest van het FISM, en kennis gemaakt met de eetcultuur: het was precies zoals in het TV-programma ‘Fear Factor’: een glazen plaat waarop het vlees en groenten geplaatst werden. Telkens wanneer je dacht van “nu kan het niet meer erger”, bleek het tegendeel waar te zijn. Tijdens het diner ook kennis gemaakt met de Chinese cultuur en folklore: een heuse acrobatenshow, en iemand die net iets te enthousiast op haar trompet speelde. Was het een kleuter geweest, greep je meteen de trompet en plaatste je ze op een plaats waar de kleine niet bij kan. Hier werd het echter beloond met een daverend applaus. Dat de chinezen geen Engels kunnen bleek nog maar eens een keer: tijdens de speech van verschillende ministers(!) werd steeds de hulp van een tolk ingeroepen die de boel vertaalde.

Dag 5
Vandaag waren we allemaal al vroeg uit de veren (uitgezonderd Gerdje die te moe was) om naar de deelnames van het wereldkampioenschap goochelen te gaan kijken. Echter was de zaal al om kwart voor negen compleet volzet en hebben we ons ergens achterop plaatsgenomen. Toen in de namiddag ook de close-up competitie startte, begon het echt chaotisch te worden: iedereen wou in de kleine zaal plaatsnemen, waardoor veel mensen langs de trappen zaten.

Categories
Reizen

Dag 2 & 3: Van luchthaven naar congres

Even leek het ernaar dat mijn website geblokkeerd was in China, maar gelukkig kan ik weer op mijn website. Gisteren zijn we aangekomen in Beijing. Na het verlaten van het vliegtuig werden we meteen gescreend op H1N1, maar we konden gewoon verder. Na de paspoortcontrole, die vlot verliep onze bagage gaan ophalen in de enorme hal. Toen zijn we op zoek gegaan naar een taxi, bleek dat geen enkele taxi ons wilde brengen naar ons hotel, vanwege de vele bagage. Meteen kwam er ‘een rare typ’ op ons af met een gsm, het getal 400 tonen, na verschillende pogingen hem te begrijpen, bleek dat hij wilde ons naar het hotel brengen, voor 400 Yuan (dat we hebben kunnen afdingen tot 350). Meteen kwamen we in contact met Chinese mentaliteit: geen gordels dragen, steeds bellen aan de telefoon. Na aankomst in ons (gelukkig wat westers) hotel, hebben we even uitgerust. Dan hebben we de Chinese metro geprobeerd, en weer iets wat opviel. De Chinezen kennen het woord hoffelijk niet: Drummen in de metro, proberen voorbij te steken, steeds aanstaren (nog niet eens onopvallend). Later nog een avondwandeling gedaan, en in een Mc Donalds gegeten een paar kilometer verderop. Nadat het volledig donker was (het is al donker om 19 uur) wat moeite gehad om terug te keren, maar toch gelukt dankzij de metro.

Dag 3

De volgende morgen had echter een verassing. Het ontbijt bleek niet zo westers als gedacht. Buiten de 2 soorten brood niks westers (wat nogal vreemd is als je al eens in een Holiday Inn verbleef). De rest is een niet nader gespecifiëerde soort eieren, een ei die vanbinnen zwart is en schuimt! Boter en Confituur die in een kom water drijven. Gelukkig ben ik niet de enige die zo denkt. Een paar Fransmannen waren ook hopeloos aan het zoeken naar iets dat Westers lijkt. 3 weken zo ontbijten? No way! In de middag hebben we gaan Lunchen met Peter How, in een hotel waar eten tenminste eten is: koud buffet met al het mogelijk je je kan bedenken, en na de schok aan het holiday inn buffet, Westers. Hiij attendeerde er ons trouwens op dat we ons beter propvol aten. Na de lunch hebben we ons cadeau gaan ophalen in het convention center: een tas propvol cadeaus : kaartspelen, notitieboekje, een waaier, een paar exclusieve postzegels , en nog veel meer. Daarna hebben we een wandeling gemaakt naar “the bird’s nest” , een stadion dat werd gebouwd voor de olympische spelen. Onderweg hebben we kennis gemaakt met de omstandigheden waar Chinezen hun eten gaan halen: in vuile ruimtes, waar het vlees onder de vliegen bedolven zitten, tussen de rochelende chinezen. In vergelijking met België is de quick in het Brussel zuidstation kraaknet. Gelukkig hebben we wat verderop een banketbakkerij ontdekt, die degelijk brood verkoopt en boterkoeken. Ook een Mc Donalds ligt dichtbij. Veel dichter dan de vorige waar we vermoeid naartoe wandelden. Tijdens de avondwandeling nog wat opgemerkt: Een deel van een wandelstraat waar leurders niet toegelaten zijn, Chinezen die je overal aanstaren, Dansen en karaoke op een openbaar plein als tijdverdijf, en zebrapaden aan een vierbaansweg waar de automobilisten niet de moeite doen te stopeen. (tot ze zien dat je een toerist bent).
Maar het is een unieke ervaring.

Op naar de volgende dag. Het is nu 20min na 22 uur ‘s avonds en ik ga slapen.

Groeten van ons allen.

Categories
Reizen

Dag 1: vertraging op Helsinski

Vandaag om 5 voor 14u vertrokken uit Brussel. Ondanks wat turbulentie onderweg na 2uur en 45 minuten aangekomen op Helsinski. Nadat papa met wat vouchers kwam opdagen begonnen we nattigheid te voelen. Helaas is op dit moment de vlucht uitgesteld tot 21uur 30 Finse tijd. Daarom hebben we met ons 4 een pizza gaan eten met de vouchers. Nadat we verder gingen naar de terminal, blijkt niemand van het personeel aanwezig aan de balie. Niet echt een goed teken. To be continued….

Update: Om 22uur zal de vlucht vertrekken